ความตกลงการค้าบริการ

-ความตกลงการค้าบริการ

UploadImage
ความตกลงการค้าบริการ

โดย กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์


โดยทั่วไปจะกำหนดให้สมาชิกจะต้องลดหรือยกเลิกข้อจำกัดที่เป็นอุปสรรคต่อการ ค้าบริการใน 2 ลักษณะ คือ ข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาด (Limitation to Market Access) และข้อจำกัดในการให้การปฏิบัติเยี่ยงคนในชาติ (Limitation to National Treatment)

ข้อจำกัด 2 ประเภทดังกล่าว ที่ต้องลดหรือยกเลิกมีลักษณะดังนี้ ข้อจำกัดในการเข้าสู่การตลาด คือ กฎหมาย กฎระเบียบ หรือเงื่อนไขต่างๆ ที่สมาชิกกำหนดขึ้น อันเป็นอุปสรรคต่อการเข้ามาประกอบธุรกิจและให้บริการของผู้ให้บริการต่าง ชาติ GATS (General Agreement on Trade in Services)กำหนดข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาดไว้ 6 ข้อ คือ

1.การจำกัดจำนวนผู้ให้บริการ
ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบของโควตาการผูกขาด หรือเงื่อนไขเกี่ยวกับการทดสอบความจำเป็นทางเศรษฐกิจ เช่น การออกใบอนุญาตสำหรับการจัดตั้งศูนย์การค้ารายใหม่ขึ้นกับการทดสอบความจำ เป็นทางเศรษฐกิจ (Economic Needs Test) ซึ่งจะพิจารณาจากความหนาแน่นของประชากร เป็นต้น

2.ข้อจำกัดเกี่ยวกับมูลค่ารวมของธุรกรรมการค้าบริการหรือสินทรัพย์ในรูปของ โควตา หรือเงื่อนไขเกี่ยวกับการทดสอบความจำเป็นทางเศรษฐกิจ เช่น จำกัดมูลค่าธุรกรรมของสาขาของธนาคารต่างชาติต้องไม่เกินกี่เปอร์เซ็นต์ของ ทรัพย์สินในประเทศทั้งหมดของทุกสาขารวมกัน เป็นต้น

3.ข้อจำกัดเกี่ยวกับจำนวนทั้งหมดของการประกอบการ หรือปริมาณผลผลิตที่ได้จากบริการ หรือเงื่อนไขเกี่ยวกับการทดสอบความจำเป็นทางเศรษฐกิจ เช่น จำกัดจำนวนภาพยนต์ต่างชาติที่เข้าฉาย เป็นต้น

4.ข้อจำกัดเกี่ยวกับจำนวนทั้งหมดของบุคคลธรรมดาที่ว่าจ้างในสาขาบริการใดโดย เฉพาะในรูปของโควตาหรือเงื่อนไข การทดสอบความจำเป็นทางเศรษฐกิจ เช่น จำกัดจำนวนแรงงานต่างชาติในบริษัทต้องไม่เกินจำนวนที่กำหนด เป็นต้น

5.มาตรการซึ่งจำกัดหรือกำหนดประเภทเฉพาะของการจัดตั้งธุรกิจ
เช่น กำหนดว่าต้องมีการร่วมทุนกับคนในชาติ จึงจะสามารถจัดตั้งธุรกิจได้ เป็นต้น

6.ข้อจำกัดในการเข้าร่วมทุนของต่างชาติในรูปของการจำกัดสัดส่วนถือหุ้นของต่างชาติ
เช่น สัดส่วนการถือหุ้นของต่างชาติในธุรกิจโทรคมนาคมในประเทศต้องไม่เกิน 49% เป็นต้น

ข้อจำกัดในการให้การประติบัติเยี่ยงคนชาติ หรือ Limitation to National Treatment คำว่า National Treatment หมายถึง การให้การปฏิบัติต่อบริการหรือผู้ให้บริการต่างชาติทัดเทียมกับของคนชาติตน

ดังนั้น ข้อจำกัดในการให้การปฏิบัติเยี่ยงคนในชาติ มักเป็นกฎระเบียบที่มีการเลือกปฏิบัติ คือ ให้การปฏิบัติต่อต่างชาติด้อยกว่าคนในชาติของตน เช่น กรณีที่รัฐบาลให้การอุดหนุนเฉพาะคนชาติ หรือการกำหนดเงื่อนไขให้บริษัทต่างชาติต้องถ่ายทอดเทคโนโลยีและประสบการณ์ ของตนแก่คนในชาติ เป็นต้น



www.aseanthai.net